



ดอกพิกุลเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในความเชื่อของชาวพุทธและศาสนาฮินดู ซึ่งมีความหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ ความมั่งคั่ง และความเจริญรุ่งเรือง เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นสิริมงคลจึงเป็นที่นิยมนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ
ลายดอกพิกุลยังปรากฏในผ้ายกของชาวไท-ยวนที่อพยพมาจากเชียงแสน (ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่) และได้มีการนำมาฟื้นฟูอย่างจริงจังในเมืองลำพูน โดยเฉพาะในยุคที่ พระราชชายาเจ้าดารารัศมี ทรงนำเอาเทคนิคการทอผ้าจากราชสำนักสยามมาผสมผสานกับความรู้เดิมของช่างทอชาวเหนือ และมีการใช้ดิ้นเงิน ดิ้นทอง มาทอ ทำให้ผ้ายกดอกลำพูนมีความงดงามเป็นเอกลักษณ์
มั่ง
แสดงความหมายเชิงสัญญะในเรื่องของความมั่งคั่งทางวัตถุ เชื่อมโยงกับความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ และสะท้อนความปรารถนาให้มีปัจจัย 4 ครบครัน แสดงถึงผลิตภาพและความเป็นอยู่ที่ดี การมีทรัพย์สินและความมั่นคงทางเศรษฐกิจ
ศรีแสดงความหมายเชิงสัญญะในเรื่องของเกียรติยศ ความสง่างาม ความเป็นที่เคารพนับถือในสังคม ความงดงามทั้งภายนอกและภายใน การมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การมีชื่อเสียงในทางที่ดี