แสดงถึงตัวแทนความเป็นแม่ ความเชื่อเรื่องปกป้องคุ้มครองเวลาเข้าป่าให้มีความปลอดภัย คนปกาเกอะญอ มีความเชื่อว่า “เบอะ” คือ แม่ของข้าวทั้งปวง (เบอะโหม่ปกา) จึงปลูกต้นเดือยไว้ในไร่หมุนเวียนเพื่อดูแลข้าวในไร่ให้ได้ผลผลิตดี เมื่อเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วจะเกี่ยวเบอะกลับไปไว้ที่บ้านเพื่อไว้ปักเสื้อเชเบอะ แสดงสัญลักษณ์ของความเป็นแม่ นอกจากนี้ยังเชื่อว่า เบอะบางชนิดช่วยปกป้องคุ้มครองผู้สวมใส่ เช่นเบอะนาทีหรือลูกเดือยเจ้าน้ำจะคุ้มครองให้ปลอดภัยจากผีน้ำผีป่า แม่บ้านปกาเกะญอจึงปักลูกเดือยไว้บนเสื้อที่ตนเองสวมใส่

ความเชื่อทางความอุดมสมบูรณ์ การเพาะปลูก โชคลาภ ความสงบสุข

คำว่า "โกม" มาจากคำว่า "โคม" ซึ่งเป็นเครื่องใช้ให้แสงสว่างในสมัยโบราณ โกมหัวหมอน จึงได้แรงบันดาลใจมากโคมไฟที่อยู่บนหัวนอน

คำว่า "โกม" มาจากคำว่า "โคม" ซึ่งเป็นเครื่องใช้ให้แสงสว่างในสมัยโบราณ ลวดลายนี้จึงผสมผสานระหว่างโคมกับนก แสดงถึงการนำสิ่งของรอบตัวมาสร้างสรรค์เป็นงานศิลปะ

ลายห่วงคู่มีต้นกำเนิดจาก ต่างหู หรือเครื่องประดับที่มีลักษณะเป็นห่วงกลมสองห่วงคล้องกัน ซึ่งเป็นเครื่องประดับพื้นฐานที่สตรีในสมัยโบราณนิยมสวมใส่ นอกจากนี้ยังอาจมาจาก กำไล ที่มีลักษณะเป็นวงซ้อนกันสองวง การนำรูปทรงของเครื่องประดับมาใช้เป็นลวดลายบนผืนผ้า สะท้อนให้เห็นถึงความงาม ความละเอียดอ่อน และสถานะทางสังคมของผู้สวมใส่ในอดีต นอกจากนี้การทอผ้าด้วยลายห่วงคู่ยังมีความหมายถึงการเชื่อมโยงโชคลาภ เงินทอง และความมั่งคั่งเข้าหากันอีกด้วย